Nareszcie zbliżamy się typów obiektywów wykorzystywanych powszechnie do dziś i oferujących jakość, która zadowoli prawie wszystkich. Dziś przyszła kolej na tessar.

Tessar stanowi rozwinięcie trypletu Cooka. Niejaki Paul Rudolph popatrzał na tryplet Cooka, popatrzał na achromat i wymyślił tessara. Składa on się z 4 soczewek w 3 grupach. Traktując ostatnią grupę jak pojedynczą soczewkę (która jest w rzeczywistości achromatem) otrzymujemy tryplet Cooka. Łączy on plusy obu tych konstrukcji: niwelacja aberracji chromatyczne, dobra rozdzielczość, mała waga, stosunkowo niskie koszty. A co najważniejsze, tessar jest bardzo odporny na ew.niedokładności w montażu. Ciężko jest wyprodukować źle rysującego tessara.

Tessary najlepiej “rysują” przy f/8, a granica ich światłości to około f/2.8

Kolejną konstrukcją obiektywu jaką przedstawię będzie aplanat. Jest to swoiste połączenie achromatu i peryskopu opisanych wcześniej.

Aplanat składa się z 4 soczewkach w dwóch grupach umieszczonych symetrycznie po obu stronach przysłony. Każda z grup to tak naprawdę achromat, a dwie grupy tworzą peryskop.

Aplanat charakteryzuje się zwykle światłem w okolicach f/6.8, brakiem dystorsji i skorygowaną aberracją chromatyczną, aberracją sferyczną oraz komą. Spadek ostrości przy oddalaniu się od osi obiektywu znika przy przymknięciu do f/22.

Po przedstawieniu peryskopu i trypletu Cooka, cofamy się odrobinę z złożoności konstrukcyjnej obiektywów i wracamy do konstrukcji złożonej z dwóch soczewek, tym razem sklejonych ze sobą, czyli achromatu.

Idea achromatu jest prosta: dwie sklejone ze sobą soczewki (skupiająca i rozpraszająca) wykonane z innych gatunków szkła o różnej dyspersji (czyli innym współczynniku załamania światła dla tej samej długości fali) eliminują aberrację chromatyczną dla dwóch długości fali (kolorów) i jednocześnie znacznie zmniejszają dla trzeciej (chromatyzm wtórny). Najczęściej układ jest tak dobrany, aby likwidować aberrację chromatyczną dla barwy czerwonej i niebieskiej, a zmniejszać dla zielonej.

Jakość obrazu w achromacie gwałtownie maleje przy zbliżaniu się do krawędzi kadru. Z tego powodu mogą być z powodzeniem wykorzystywane jako miękkie obiektywy portretowe lub gdy wykorzystywana jest jedynie centralna część kadru w teleobiektywach. Jasność zwykle nie przekracza f/8.

Niektórzy z użytkowników, jako rzecz niezbędną do pracy uważają kartę graficzną, umożliwiającą równoczesne podłączenie dwóch monitorów. Większość nowych komputerów dysponuje takim sprzętem. W przypadku starszych urządzeń dostępne są dwa wyjścia: kupno karty graficznej, która posiada takie możliwości lub nabycie karty podłączanej przez USB.

Jakkolwiek idea takiego rozwiązania może wydawać się nieco dziwna, okazuje się ono całkiem wygodne w użytkowaniu. Kuroutshikou, siostrzana firma Buffalo opracowała dwa takie urządzenia – jedno ze złączem VGA, drugie z portem DVI. Produkt, do prawidłowego działania nie potrzebuje mocnego komputera, wystarczy zestaw z procesorem 1,2 GHz i 512MB pamięci RAM. Do peceta można podłączyć kilka kart USB, jednak wtedy wzrasta zapotrzebowanie na moc obliczeniową jednostki centralnej.

Mimo, że urządzenia są kompatybilne z systemem Windows Vista (dodatkowo także z Windows XP), nie obsługują funkcji Aero. W zależności do rodzaju złącza, za karty należy zapłacić 80$ lub 106$. Obecnie dostępne będą tylko w Japonii.

Zapraszam na ciąg dalszy “Krótkiego przewodnika po typach obiektywów”. Po Peryskopie przyszedł czas na tryplet Cooka, zwany także anastygmatem.

Tryplet Cooka to, jeśli patrzeć na liczbę elementów, jeden z najprostszych obiektywów korygujących aberracje. Składa się z trzech soczewek: dwóch skupiających i jeden rozpraszającej umieszczonej pomiędzy nimi. Tryplety Cooka najczęściej były stosowane w aparatach mieszkowych, a czasami w innych aparatach. Przykładem może być obiektyw “kompaktu” rodem z ZSRR, czyli Smeny Symbol, czy polski obiektyw powiększalnikowy Emitar.

Tryplet Cooka posiada zwykle najlepsze parametry przy przysłonie f/11, a bardzo rzadko osiąga jasność lepszą niż f/3.5. Rozdzielność w środku kadru może osiągać 50lpmm, lecz gwałtownie spada przy zbliżaniu się do krawędzi.

Tryplet Cooka jest bardzo wrażliwy na jakoś wykonania i montażu. Nawet najmniejsza niedokładność skutkuje widoczną utratą jakości obrazu. Między innymi, z tego powodu nie są często wykorzystywane z konstrukcjach innych niż najtańsza chińszczyzna.